Post: #1

Z nadejściem wiosny, zostałem zmuszony do nabycia wozidła do wożenia córy do przedszkola. wraz z lubą, postanowiłem kupić coś za jedną wypłatę, żeby tylko dojechało do przedszkola i dalej dowiozło już tylko moje 4 litery 15km do roboty. Z racji tego, że nie jestem właścicielem rafinerji ani nie należe do zarządu banku, krążyliśmy gdzieś między astrą 2, dojechanym golfem, vectrą B i takimi tam matizami gdy już wypatrzyliśmy piękną hondę acord, która kosztowała 1,5 miesiąca pracy i na która moja Żona reflektowała, ba! nawet jej się podobała (wręcz się napaliła) ja jako miłośnik wszelakich rupieci nabyłem to
   
   
w201 rok 92, 2.0 etylina, kiedyś dysponujące 122KM, 5 biegów wchodzących bez zgrzytu, nie działający szyber, nie działające zamykanie (nawet kluczykiem), nie działające ogrzewanie, nie działająca wycieraczka, a nawet silnik, który gasł póki się nie nagrzał i wiele wiele innych rzeczy, które były ale po prostu nie działaly, bo nie jak to sprzedawca oznajmił. jedyne co było dobre to buda ( na pirewszy rzut oka) i klakson, bo światła też nie działaly (spalone żarówki) wszystkie te wady jako niepoprawny optymista zamieniłem w jedną zalete i kupiłem go za pół wypłaty lecz mimo to darcia mojej Żony nie było końca dziś Faszysta (bo taki dostał przydomek po którejś z kolei awarii ) działa w pełni, koszty napraw nie przeskoczyly kosztów zakupu, obskoczył wczasy nad Bałtykiem i nawet Żonka się do niego przekonała, choć po pierwszej przejażdżce, na lichych oponach po deszczu, dostała obstrukcji reasumując..... nie słuchajcie żon, kupujcie stare samochody bo w nich jest dusza