Post: #1

Nuda mnie dopadła, to sobie popiszę. O moim oczku w małej głowie. O duuuuuuuużym fiacie.

Zamówiony przez ojca w 1977r, w 1981r odebrany z Polmozbytu w Szczecinie. Wybrany najlepszy z wystawionych na placu, taki był wybór, ehe... Ujeżdżany do 2003r, z dwoma lakierowaniami nadwozia w międzyczasie, jednym remontem blacharskim z przodu i nakulanymi lekko ponad 100tys. km. Szara szarość ładnego FIATa. Potem na główny pojazd trafił Polonez Caro 1.9GLD, radocha z diesla nieprzeciętna, w szczególności podczas tankowania ON. A fiat stał i zajmował się gniciem, bo za młody byłem na cokolwiek.

Do 2009r jakoś przeżył robiąc zawrotny jeden kilometr przebiegu. Ogrom zaprawek, zbieranina elementów blacharskich, funduszy na zakup migomatu, czytanie for, eksperymentowanie w garażu, itp. itd.
Przed samym remontem wyglądał mniej więcej tak:

Wtedy opitoliłem się na łyso, zakończyłem przygodę z fryzjerstwem (zresztą trwa po dzień dziś toto...), zabrałem się za kawał roboty, porządnej jak na swoje ówczesne umiejętności, bez kompromisów, z trudami, bólami (taa, paznokieć z palca zszedł), jękami i krzykami. 2,5 roku w wolnych chwilach, piątkowe wieczory (z LP3 jasna sprawa, zostało po dzień dziś, bardzo miły nałóg), sobotnie dniówki męczyłem się z tymi kilogramami złomu, aby na koniec uzyskać coś takiego:

Silnik: seryjne 1,5 po ruskim remoncie – tłoki z poloneza, nowy nierząd, dotarte zawory, nowe panewki główne, kolektor gsi, ładowska pompa paliwa (kupiona w STW Brzozów, warto było odwiedzać podkarpacie m.in. z tego względu ).
Zawieszenie seryjne, hamulce tak samo. Zewnętrznie dorzucone kilka bajerów typu chromowane pozycjo-kierunki, felgi 5J13 z łady, podgrzewane lusterka. Wewnątrz auta grubsze wygłuszenia, kierownica MC, diodowy obrotomierz, nakładka na lusterko, przednie fotele podniesione z przodu o jakieś 30mm, inna gałka zmiany biegów, wakuometr…
Strasznie nudny, typowy, ale dający wiele frajdy złomek
Reszta fotek z remontu tutaj.