Post: #4

Sęk w tym, że ja nie muszę mieć nic na dojazdy. Od biedy i na piechotę da radę, a 2/3 trasy mogę opędzić autobusem. Trzeba się wprawdzie do rozkładu autobusu dostosować, ale żeby tylko takie problemy w życiu były
Cała frajda miała polegać na tym, żeby dojeżdżać sprzętem który mi się kojarzy z dzieciństwem (śmigały tego wtedy całe stada, w małym miasteczku mnóstwo ludzi dojeżdżało do roboty na Ogarach i Komarkach, niektórzy z okolicznych wiosek). Roczny przebieg byłby pewnie trzycyfrowy - no chyba, że naszłoby mnie na jakieś wycieczki, ale nie sądzę. Co nie zmienia oczywiście tego, że powinienem móc liczyć na to, że odpali a nie, że będzie loteria. Że nie będzie ciągłych jazd ze światłami ani, że nie rozkraczy się na środku i trzeba go będzie pchać 2km pod górkę w upale w garniturze (tutaj zagwozdka dodatkowa, czy tego garniaka sobie nie upitolę pierwszego dnia w smarze lub oleju - może trzeba by do jazdy zapinać na nogi coś takiego jak amerykańscy kowboje nosili )

Na fejsie np wczoraj na grupie ktoś wystawił odpicowane 200 (podobno miało być dla wnuka a wnuk nie chce). Może ktoś kojarzy ten egzemplarz...