Post: #94

Ponieważ ten temat był inspiracją, pozwolę sobie podzielić się swoim sukcesem polegającym na zarejestrowaniu jako pojazd zabytkowy Kadeta, którego nabyłem kilkanaście lat temu

Pozwolę sobie też podzielić się kilkoma poradami i spostrzeżeniami.

Pierwsza rzecz, chyba wszyscy już ją wiedzą - białą kartę wykonujemy sami. Nie potrzeba opinii rzeczoznawcy, jeśli pojazd spełnia wytyczne zawarte na stronie konserwatora na dane województwo. Wpis do ewidencji jest darmowy.

Po uzyskaniu wpisu do ewidencji zabytków, przychodzi czas na badanie co do zgodności z warunkami technicznymi pojazdu zabytkowego.
Tutaj "płapki" na jakie można natrafić to chęć nabicia TZZ ( jak wynika z wzoru wniosku o badanie techniczne co do zgodności z WT, TZ nie jest obowiązkowa w pojeździe zabytkowym). Drugi zgrzyt to diagności chcący mieć podkładkę na wszystko, czyli chcą tablice tymczasowe, żeby wykonać takie badanie. Rozwiązanie tego problemu brzmi - szukać stacji, która tego nie wymaga. Do tego rodzaju badania nie potrzeba nam czerwonych tablic i właściwie żadnych tablic. Identyfikacji pojazdu i całej reszty papierkologii diagnosta ma dokonać na podstawie wniosku o badanie.

Mamy komplet dokumentów - czas na decydujący etap - wydział komunikacji.
Tutaj o dziwo poszło nadzwyczaj gładko. Przede wszystkim dokumenty niezbędne do rejestracji złożyłem na dziennik podawczy, z kopią wniosku dla mnie - wtedy urząd nie miał opcji, żeby mnie zbyć i każdy, kto tak zrobi też zbyty nie zostanie
Kolejna sprawa, umowy K-S piszcie tylko na numery ramy, bo będziecie musięli się tłumaczyć i robić intelektualne wygibasy, dlaczego na pojeździe X lat temu znalazła się tablica od pojazdu Y? Jak już taki błąd zrobicie, to "oczywista omyłka pisarska" jest pewnym wybrnięciem z sytuacji.
Do dokumentów złożonych na dziennik podawczy nie dołączamy "standardowego" zaświadczenia z SKP (jeśli diagnosta nam takie zaświadczenie wydał), ponieważ formalnie ono nie występuje w dzienniku ustaw. Rozporządzenie dla tego typu badania określa wzory wszystkich dokumentów jakie mają zostać nam wydane i nie ma co przyzwyczajać urzędników do ich "widzi mi się".
Największy błąd jaki na tym etapie popełniłem, to dołączyłem do wniosku białą kartę, którą urząd sobie po prostu wziął - choć NI CHU... CHU... NIE MA DO TEGO PODSTAWY PRAWNEJ! .