Post: #5

Koła.

Obręcze stalowe, malowane. Kolor ni to szary, ni to srebrny. Już na pierwszy rzut oka widać, że z innych partii magazynowych. Na przedniej obręczy lakier jednolity, położony jednak skąpo, cieniutką warstwą, wewnątrz obręcz tylko liźnięta. Tylna za to chyba była topiona w wiadrze z lakierem. Warstwa tak gruba, że powstał nawet efekt „młotkowanej stali”. Wewnątrz obręczy lakier wszędzie. W obu kołach osłony nypli z charakterystycznej pomarszczonej ni to gumy, ni to taśmy.

Ogólnie obręcze w zaskakująco dobrym stanie, bez najmniejszych śladów wewnętrznej korozji (kto robił wiraże w kałużach, ten wie jak wyglądały obręcze wewnątrz w następnym roku). Nawet w miejscach spawów obręczy nie ma śladu rdzy. Na zewnątrz drobne plamki rdzy i rysy – myślę, że do spolerowania, oraz drobne odpryski – do ręcznego retuszu.
Szprychy. Po 28 sztuk na obu kołach. Pójdą do wymiany. Niewielkie ale liczne przebarwienia na ocynku. Polerowanie ryzykowne, bo można go przetrzeć, czego nie będzie widać, a ruda tylko na to czeka. Przednie koło szprychy 188mm, tylne 182mm. Nyple w obu kołach mosiężne, długości 10mm, już po polerce.
Przednie koło na piaście z napisem Z.R – PREDOM – ROMET. Tylna piasta z rometowskim Pegazem oraz rokiem produkcji 75.

Czy ktoś orientuje się jakie oznaczenie lub nazwę posiadał w PRL-u ten szary kolor obręczy?