Post: #75

A pisząc do obcej osoby z jakiegoś ogłoszenia od razu wiesz, ile ma lat? Gratuluję... Żeś się popisał. Rozmówca może mieć lat 10 lub 80, nie wiesz tego i nadal twierdzisz, że napiszesz do niego wiadomość w stylu: "ej ty mi wyslesz i ty mi powiesz"...? Się zastanów trochę. Grzeczność oraz język polski wymaga, żeby odnosić się do obcych osób (w tym przypadku roztrząsamy zwracanie się do osoby zupełnie nieznanej, przykładowo z ogłoszenia) w formie pan/pani/państwo. Chyba, że ta osoba jasno powie nam/da do zrozumienia, że nie musimy się tak zwracać, np.:
- Czy mógłby mi pan powiedzieć, ile to kosztuje?
- Oczywiście, to będzie 5 zł. Ale proszę do mnie mówić po imieniu.
I ja tak zazwyczaj robię, nie wymagam mówienia do siebie "per pan". No, chyba, że ktoś wykazuje się chamstwem...
Ale nie wiem, czy zrozumiecie ten przykład... To jeszcze coś dodam - rodzice sprzedają czasem coś przez Allegro. Oboje mają więcej jak 50 lat. Do nich też zwrócisz się "ej ty"? Raczej nie... A siedząc przed komputerem nie wiesz, czy rozmawiasz ze mną, lat 16, czy z ojcem, lat 50. Więc kultura by wymagała, aby zacząć rozmowę zwrotem na pan/pani, a dopiero za przyzwoleniem drugiej strony na zwroty po imieniu. Jasne? Pewnie nie, bo zaraz znowu ktoś domyśli jakieś idiotyczne teorie, że ma się do mnie zwracać "jaśnie panie mój", albo coś podobnego... Poza tym, mówienie do obcych osób po imieniu to raczej taki wpływ z j. angielskiego, gdzie forma grzecznościowa raczej nie występuje - zawsze mówi się "you". Bo różnice między "could you" czy "can you" to raczej kosmetyczne są...