https://www.chlopcyrometowcy.pl/ Wed, 29 Apr 2026 02:41:52 +0000 MyBB https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=55624 Sun, 14 Dec 2025 17:02:45 +0100 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=55624 Mam pytanie jak w temacie.Jakiej firmy polecacie oraz jakie rozmiary gwintów. POZDRAWIAM]]> Mam pytanie jak w temacie.Jakiej firmy polecacie oraz jakie rozmiary gwintów. POZDRAWIAM]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=55231 Tue, 15 Apr 2025 17:48:19 +0200 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=55231 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=54894 Thu, 03 Oct 2024 13:39:35 +0200 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=54894 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=54195 Wed, 19 Jul 2023 22:48:59 +0200 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=54195 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=54169 Thu, 06 Jul 2023 19:37:16 +0200 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=54169
Rozpocząłem swój projekt całkiem niedawno - wygrzebałem z rodzinnej piwnicy swojego starego Jubilata 2 z końcówki lat 80. Postanowiłem go doprowadzić do możliwie jak najlepszego stanu. Rower jest już rozebrany prawie na części i zabrałem się po kolei za ich renowację.
Aktualnie utknąłem na rozbieraniu tylnego koła a w zasadzie torpedo. Nie mam pomysłu jak rozebrać tylną zębatkę z mechanizmu. Wydaje mi się że jest ona na gwincie ale nie daje się odkręcić. Nie widać tam żadnych innych pierścieni zabezpieczających jak np.: w innych piastach np.: w Wigrach 2.
Torpedo wygląda jak na fotkach poniżej.





Chętnie skorzystam z porady kogoś kto sobie radził z takim samym torpedo.]]>
Rozpocząłem swój projekt całkiem niedawno - wygrzebałem z rodzinnej piwnicy swojego starego Jubilata 2 z końcówki lat 80. Postanowiłem go doprowadzić do możliwie jak najlepszego stanu. Rower jest już rozebrany prawie na części i zabrałem się po kolei za ich renowację.
Aktualnie utknąłem na rozbieraniu tylnego koła a w zasadzie torpedo. Nie mam pomysłu jak rozebrać tylną zębatkę z mechanizmu. Wydaje mi się że jest ona na gwincie ale nie daje się odkręcić. Nie widać tam żadnych innych pierścieni zabezpieczających jak np.: w innych piastach np.: w Wigrach 2.
Torpedo wygląda jak na fotkach poniżej.





Chętnie skorzystam z porady kogoś kto sobie radził z takim samym torpedo.]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=53988 Wed, 29 Mar 2023 14:46:06 +0200 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=53988 ]]> ]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=53556 Sun, 28 Aug 2022 11:32:42 +0200 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=53556 posiadam Wigry 4, mam jednak problem z mocowaniem mostka kierownicy do widelca- zacisk nie trzyma tak jak powinien i mostek do mojego wzrostu jest za krótki. Chciałbym zamontować bardziej współczesne rozwiązanie, składany mostek, coś takiego jak w nowej odsłonie tego modelu. Zależy mi na takim rozwiązaniu bo rower ma być często składany i przewożony pociągiem.

Czy macie doświadczenie z tego typu przeróbkami, jeśli tak to czy było to w miarę bezbolesne i z jakich części korzystaliście?

Dzięki]]> posiadam Wigry 4, mam jednak problem z mocowaniem mostka kierownicy do widelca- zacisk nie trzyma tak jak powinien i mostek do mojego wzrostu jest za krótki. Chciałbym zamontować bardziej współczesne rozwiązanie, składany mostek, coś takiego jak w nowej odsłonie tego modelu. Zależy mi na takim rozwiązaniu bo rower ma być często składany i przewożony pociągiem.

Czy macie doświadczenie z tego typu przeróbkami, jeśli tak to czy było to w miarę bezbolesne i z jakich części korzystaliście?

Dzięki]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=45331 Mon, 30 Oct 2017 01:21:56 +0100 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=45331 Jako, że w kilku topicach na Forum przewijał się temat rozbiórki rometowskich pedałów zdecydowałem się rozciąć i porobić zdjęcia dla przyszłych pokoleń
Wszystko wskazuje niestety na to, że rozgięcie blaszek raczej wyklucza późniejsze prawidłowe ich złożenie. Są to ceowniki wygięte pod odpowiednim kątem, dlatego odpada przeróbka na śrubki.
Ośka jest rozklepana na stożku i tworzy coś w rodzaju nitu. Średnica ośki 7,2 mm.
Zapewne możliwe jest gwintowanie i przeróbka na stożek wkręcany od jakiegoś kitajca

Podsumowując - rozbiórka jest możliwa, jednak należy się liczyć z koniecznością przerabiania ośki oraz zdobycia odpowiednich blaszek.

Pozdrawiam

  20171029_231727.jpg (Rozmiar: 128.52 KB / Pobrań: 139)

  20171029_231819.jpg (Rozmiar: 119.09 KB / Pobrań: 116)

  20171010_143013.jpg (Rozmiar: 145.38 KB / Pobrań: 125) ]]> Jako, że w kilku topicach na Forum przewijał się temat rozbiórki rometowskich pedałów zdecydowałem się rozciąć i porobić zdjęcia dla przyszłych pokoleń
Wszystko wskazuje niestety na to, że rozgięcie blaszek raczej wyklucza późniejsze prawidłowe ich złożenie. Są to ceowniki wygięte pod odpowiednim kątem, dlatego odpada przeróbka na śrubki.
Ośka jest rozklepana na stożku i tworzy coś w rodzaju nitu. Średnica ośki 7,2 mm.
Zapewne możliwe jest gwintowanie i przeróbka na stożek wkręcany od jakiegoś kitajca

Podsumowując - rozbiórka jest możliwa, jednak należy się liczyć z koniecznością przerabiania ośki oraz zdobycia odpowiednich blaszek.

Pozdrawiam

  20171029_231727.jpg (Rozmiar: 128.52 KB / Pobrań: 139)

  20171029_231819.jpg (Rozmiar: 119.09 KB / Pobrań: 116)

  20171010_143013.jpg (Rozmiar: 145.38 KB / Pobrań: 125) ]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=41448 Sat, 03 Sep 2016 13:38:53 +0200 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=41448 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=38960 Mon, 08 Feb 2016 00:29:39 +0100 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=38960 Obiecałem, że napiszę taki przewodnik po rowerach zza wschodniej
granicy, więc pora przystąpić do jego realizacji.
Ponieważ rowery radzieckie to temat na całe tomiska encyklopedii,
skupię się na kilku najpopularniejszych modelach.
O ile w Polsce zmiana kierownicy, czy dołożenie innego hamulca
wiązało się od razu z powstaniem kolejnych modeli, o tyle w ZSRR
rzecz miała się wręcz przeciwnie. Dany zakład niejednokrotnie wypuszczał
całą serię zupełnie różnych modeli pod tą samą nazwą, dlatego uznałem,
że najlepszą formą podziału będzie miejsce produkcji.

1. ХВЗ, czyli Charkowski Zakład Rowerowy.
Fabryka znana chyba wszystkim za sprawą legendarnego w wielu miejscach
na całym świecie roweru Ukraina. Model zaczęto produkować z końcem
lat '60, może początkiem '70 i... do dzisiaj nie zaprzestano.



2. ММВЗ, czyli Mińska Fabryka Moto Rowerów (odstęp jest celowy,
jako osoba nie posługująca się dobrze językiem rosyjskim nie jestem
wstanie przetłumaczyć logicznie czegoś takiego jak "мотовелосипедный").
Zakład znamy przede wszystkim z naprawdę udanych składaków
pod nazwą Aist. Produkcja rozpoczęła się prawdopodobnie na przełomie
lat '70 i '80 i trwa w najlepsze do dzisiaj.



Wcześniejsze egzemplarze (gdzieś do połowy lat '80)
miały mufowaną główkę ramy. Co ciekawe, na nich jeszcze
nigdy nie spotkałem się z nazwą Aist, więc mam teorię, że została
ona wprowadzona później.



Rower można nabyć dzisiaj za kwotę około 450zł.



Istniała nawet wersja trójkołowa!



Ale tak jak wspominałem na początku, w przypadku opisywanych rowerów
nazwy nie należy wiązać z jednym modelem. I tak pod nazwą Aist możemy
znaleźć również ukrainopodobne rowery męskie.



3. ПМЗ, czyli Permiński Zakład Maszynowy.
Najpopularniejszym dzieckiem tej fabryki był niewątpliwie łudząco
podobny do Ukrainy Ural. Wytwarzać go zaczęto w pierwszej połowie
lat '70, a skończono we wczesnych latach '90.



Kolejnym, również znanym rowerem z tej fabryki jest składak Kama.
Nazwę zawdzięcza płynącej w rodzimym mieście rzece. Produkcja rozpoczęła się jakoś w połowie lat '70 i trwała gdzieś ze dwie dekady.
Dzisiaj również można kupić składaka pod tą nazwą, nie ma on jednak
już nic wspólnego z pierwowzorem. Coś jak nowy Arkus Wigry, tylko
że jeszcze gorsze. Mimo, że 90% widywanych Kam była czerwona, gama kolorystyczna nie była wcale tak uboga. Bywały jeszcze niebieskie, zielone, białe i żółte, a pod koniec produkcji nawet fioletowe i niebieskie metaliczne.
We wcześniejszych rocznikach zdarzało się, że błotniki i osłona łańcucha
były malowane na biało.



Mufowana główka ramy występowała mniej więcej do połowy lat '80.



Wyszła też jakaś niesamowicie krótka seria Kam pozbawionych mechanizmu
składania.



Trzecim opisywanym modelem z Permy jest składak Salut.
Produkcja szła w miarę równolegle do Kamy.
Rower posiadał nietypowy rozmiar ogumienia - 37 x 533 mm.



Istniała też wersja pozbawiona zawiasu.



A także wyposażona w pięciobiegową przerzutkę - Salut 5.



4. ЖВЗ, czyli Żukowski Zakład Rowerowy.
Jest to doskonały przykład tego, co mówiłem o nazewnictwie
rowerów z ZSRR, bo w tej fabryce niemalże każdy rower nazywał
się Desna - od płynącej w miasteczku rzeki.
Nazwy tej zaczęto używać w latach '70 i używa się do dzisiaj
niekoniecznie w jakiś prehistorycznych rowerach.

Zdecydowanie najpopularniejszą Desną jest ta łudząco podobna
do Aista. Poza emblematem, widoczną i pewną różnicą jest rura
główna, która łączy się z główką ramy na samym dole.
Jest to jeden z nielicznych rowerów radzieckich, w których funkcjonują
numerki przy nazwie.



Desna 2 różniła się bagażnikiem i zawiasem. Był to jednak krótki wypust
i zdecydowanie dłużej produkowano "jedynkę".



Pod tą nazwą funkcjonowało jednak mnóstwo innych rowerów.
"Coś" kamopodobnego.



"Coś" niezidentyfikowanego.



"Coś" salutopodobnego.



Pierdylion "cosiów" ukrainopodobnych.



Oprócz Desn, produkowano tam również (raczej) beznazwowe
damki ukrainopodobne, które są niezwykle popularne w naszym kraju.



Rowery z tej fabryki bywały dosyć podobne do innych, najlepszą metodą
na ich rozpoznanie jest tabliczka ze skrótem nazwy zakładu,
ale nowsze egzemplarze jej nie posiadają. Szukajcie wówczas charakterystycznego loga, które chyba miało przypominać rower,
ale mnie bardziej kojarzy się z okularami.



To na tyle. Bariera językowa i ograniczone źródła (Polska przoduje
w miłośnikach złomu) sprawiły, że w ruch musiało pójść dużo moich domysłów i w efekcie pojawiło się sporo "raczej", "około",
"pewnie" itd., ale mam nadzieję, że moje dalsze zagłębianie się
w pasjonujący świat radzieckich rowerów nie wykaże potem
żadnych nieprawidłowości.]]> Obiecałem, że napiszę taki przewodnik po rowerach zza wschodniej
granicy, więc pora przystąpić do jego realizacji.
Ponieważ rowery radzieckie to temat na całe tomiska encyklopedii,
skupię się na kilku najpopularniejszych modelach.
O ile w Polsce zmiana kierownicy, czy dołożenie innego hamulca
wiązało się od razu z powstaniem kolejnych modeli, o tyle w ZSRR
rzecz miała się wręcz przeciwnie. Dany zakład niejednokrotnie wypuszczał
całą serię zupełnie różnych modeli pod tą samą nazwą, dlatego uznałem,
że najlepszą formą podziału będzie miejsce produkcji.

1. ХВЗ, czyli Charkowski Zakład Rowerowy.
Fabryka znana chyba wszystkim za sprawą legendarnego w wielu miejscach
na całym świecie roweru Ukraina. Model zaczęto produkować z końcem
lat '60, może początkiem '70 i... do dzisiaj nie zaprzestano.



2. ММВЗ, czyli Mińska Fabryka Moto Rowerów (odstęp jest celowy,
jako osoba nie posługująca się dobrze językiem rosyjskim nie jestem
wstanie przetłumaczyć logicznie czegoś takiego jak "мотовелосипедный").
Zakład znamy przede wszystkim z naprawdę udanych składaków
pod nazwą Aist. Produkcja rozpoczęła się prawdopodobnie na przełomie
lat '70 i '80 i trwa w najlepsze do dzisiaj.



Wcześniejsze egzemplarze (gdzieś do połowy lat '80)
miały mufowaną główkę ramy. Co ciekawe, na nich jeszcze
nigdy nie spotkałem się z nazwą Aist, więc mam teorię, że została
ona wprowadzona później.



Rower można nabyć dzisiaj za kwotę około 450zł.



Istniała nawet wersja trójkołowa!



Ale tak jak wspominałem na początku, w przypadku opisywanych rowerów
nazwy nie należy wiązać z jednym modelem. I tak pod nazwą Aist możemy
znaleźć również ukrainopodobne rowery męskie.



3. ПМЗ, czyli Permiński Zakład Maszynowy.
Najpopularniejszym dzieckiem tej fabryki był niewątpliwie łudząco
podobny do Ukrainy Ural. Wytwarzać go zaczęto w pierwszej połowie
lat '70, a skończono we wczesnych latach '90.



Kolejnym, również znanym rowerem z tej fabryki jest składak Kama.
Nazwę zawdzięcza płynącej w rodzimym mieście rzece. Produkcja rozpoczęła się jakoś w połowie lat '70 i trwała gdzieś ze dwie dekady.
Dzisiaj również można kupić składaka pod tą nazwą, nie ma on jednak
już nic wspólnego z pierwowzorem. Coś jak nowy Arkus Wigry, tylko
że jeszcze gorsze. Mimo, że 90% widywanych Kam była czerwona, gama kolorystyczna nie była wcale tak uboga. Bywały jeszcze niebieskie, zielone, białe i żółte, a pod koniec produkcji nawet fioletowe i niebieskie metaliczne.
We wcześniejszych rocznikach zdarzało się, że błotniki i osłona łańcucha
były malowane na biało.



Mufowana główka ramy występowała mniej więcej do połowy lat '80.



Wyszła też jakaś niesamowicie krótka seria Kam pozbawionych mechanizmu
składania.



Trzecim opisywanym modelem z Permy jest składak Salut.
Produkcja szła w miarę równolegle do Kamy.
Rower posiadał nietypowy rozmiar ogumienia - 37 x 533 mm.



Istniała też wersja pozbawiona zawiasu.



A także wyposażona w pięciobiegową przerzutkę - Salut 5.



4. ЖВЗ, czyli Żukowski Zakład Rowerowy.
Jest to doskonały przykład tego, co mówiłem o nazewnictwie
rowerów z ZSRR, bo w tej fabryce niemalże każdy rower nazywał
się Desna - od płynącej w miasteczku rzeki.
Nazwy tej zaczęto używać w latach '70 i używa się do dzisiaj
niekoniecznie w jakiś prehistorycznych rowerach.

Zdecydowanie najpopularniejszą Desną jest ta łudząco podobna
do Aista. Poza emblematem, widoczną i pewną różnicą jest rura
główna, która łączy się z główką ramy na samym dole.
Jest to jeden z nielicznych rowerów radzieckich, w których funkcjonują
numerki przy nazwie.



Desna 2 różniła się bagażnikiem i zawiasem. Był to jednak krótki wypust
i zdecydowanie dłużej produkowano "jedynkę".



Pod tą nazwą funkcjonowało jednak mnóstwo innych rowerów.
"Coś" kamopodobnego.



"Coś" niezidentyfikowanego.



"Coś" salutopodobnego.



Pierdylion "cosiów" ukrainopodobnych.



Oprócz Desn, produkowano tam również (raczej) beznazwowe
damki ukrainopodobne, które są niezwykle popularne w naszym kraju.



Rowery z tej fabryki bywały dosyć podobne do innych, najlepszą metodą
na ich rozpoznanie jest tabliczka ze skrótem nazwy zakładu,
ale nowsze egzemplarze jej nie posiadają. Szukajcie wówczas charakterystycznego loga, które chyba miało przypominać rower,
ale mnie bardziej kojarzy się z okularami.



To na tyle. Bariera językowa i ograniczone źródła (Polska przoduje
w miłośnikach złomu) sprawiły, że w ruch musiało pójść dużo moich domysłów i w efekcie pojawiło się sporo "raczej", "około",
"pewnie" itd., ale mam nadzieję, że moje dalsze zagłębianie się
w pasjonujący świat radzieckich rowerów nie wykaże potem
żadnych nieprawidłowości.]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=38943 Sat, 06 Feb 2016 22:24:51 +0100 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=38943
No to zaczynamy:

Krok 1 Emblemat na główce ramy:
Ukraina ma jaskółkę:


Ural natomiast jelenia:



W nowszych modelach w miejscu tabliczki znajdowała się naklejka.

*Niestety klej na którym były one mocowane był tak słaby, że słońce, deszcz i śnieg sprawiały w pewnym momencie po prostu odklejenie się jej od ramy.

Krok 2 Napis na rurze skośnej:
W ukrainie najczęściej ma taką postać:


Wersja na eksport:


Ural:


Tu nowszy model:

*Tutaj podobnie nakejka szybko odpadała z ramy.

Co jednak jesli trafimy na rower bez emblematu a rama jest pomalowana farbą lub nie ma naklejek? Tutaj można sugerowac się kilkoma innymi szczegółami.

Krok 3 Osłona na łańcuch:
W Ukrainie były one tłoczone:

Często malowano je w różnych kolorach - czarny, niebieski, zielony, czerwony...

W starszych modelch występowały również proste, bez lub z wytłoczeniem:


Osłona w Uralu była "prostrza" i w kolorze białym (w innych nie spotkałem):


* W starszych modelach Ural osłon nie miał, w nowszych mogły zostać po prostu zdemontowane.
Krok 4 Błotniki:
Ukraina miała je "trapezowate" malowane najczęściej na kolor biały:


Ural posiadał znowu płytkie z dwoma przetłoczeniami w kolorze białym:

*Starsze modele Urala miały błotniki malowane pod kolor ramy ze złotymi szparunkami, Ukraina miała szparunki białe.

Krok 5 Nakładka na widelec przedni:
Starsze modele Ukrainy miały nakładkę chromowaną:


Nowsze modele jej nie miały (celowy zabieg):


Ural miał chromowaną:


Krok 6 Numer ramy:
Ukraina miała go wybity pod siedzeniem z lewej strony:


Ural miał go z prawej:

*Urale miały rocznik wybijany po drugiej stronie, poza numerem ramy.

Krok 7 Osłona na suport:
Ural miał zamontowany na miskach dekielek z tworzywa:


Krok 8 Bagażnik:
Ukraina w starszych modelach miała bagażnik wybijany z arkusza blachy malowany pos kolor ramy z "łapką" chromowaną/niklowaną:


Nowsze modele posiadały gięty z prętów malowany pos kolor ramy oraz "łapką" chromowaną/niklowaną:

*Często przy blaszce do której mocowano bagażnik i błotnik puszczały spawy i była ona ponownie dospawywana do ramy:



Ural posiadał gięty z rurki, 'łapka" również chromowana/niklowana:

*Istniały również bagażniki przednie, zaś liczbę "modeli" oraz samoróbek bagażników trudno by zliczyć.

Krok 9 Felgi:
W Ukrainie po bokach były "pikowane":


W Uralu znowu "kreskowane":

*Felgi w Ukrainie z uwagi na szybkie rdzewienie mogły zostac zmienione.

Krok 10 Kierownica:
Ukraina miała "jaskółkę":


Mocowane (w nowszych modelach) na charakterystycznym mostku "łezce":


Ural w starszych wersjach również posiadał "jaskółkę" choć trochę bardziej zagiętą:

*Warto zwrócić uwagę na charakterystyczne "odwrócenie" mostka, tak wychodziło to fabrycznie, było jednak często przez właścicieli montowane "po ludzku".



W późniejszych dostawał "koziołka":


Myśle, że po tak wyczerpującym poradniku nie będzie już problemów z ustaleniem "Ural czy Ukraina?". ]]>
No to zaczynamy:

Krok 1 Emblemat na główce ramy:
Ukraina ma jaskółkę:


Ural natomiast jelenia:



W nowszych modelach w miejscu tabliczki znajdowała się naklejka.

*Niestety klej na którym były one mocowane był tak słaby, że słońce, deszcz i śnieg sprawiały w pewnym momencie po prostu odklejenie się jej od ramy.

Krok 2 Napis na rurze skośnej:
W ukrainie najczęściej ma taką postać:


Wersja na eksport:


Ural:


Tu nowszy model:

*Tutaj podobnie nakejka szybko odpadała z ramy.

Co jednak jesli trafimy na rower bez emblematu a rama jest pomalowana farbą lub nie ma naklejek? Tutaj można sugerowac się kilkoma innymi szczegółami.

Krok 3 Osłona na łańcuch:
W Ukrainie były one tłoczone:

Często malowano je w różnych kolorach - czarny, niebieski, zielony, czerwony...

W starszych modelch występowały również proste, bez lub z wytłoczeniem:


Osłona w Uralu była "prostrza" i w kolorze białym (w innych nie spotkałem):


* W starszych modelach Ural osłon nie miał, w nowszych mogły zostać po prostu zdemontowane.
Krok 4 Błotniki:
Ukraina miała je "trapezowate" malowane najczęściej na kolor biały:


Ural posiadał znowu płytkie z dwoma przetłoczeniami w kolorze białym:

*Starsze modele Urala miały błotniki malowane pod kolor ramy ze złotymi szparunkami, Ukraina miała szparunki białe.

Krok 5 Nakładka na widelec przedni:
Starsze modele Ukrainy miały nakładkę chromowaną:


Nowsze modele jej nie miały (celowy zabieg):


Ural miał chromowaną:


Krok 6 Numer ramy:
Ukraina miała go wybity pod siedzeniem z lewej strony:


Ural miał go z prawej:

*Urale miały rocznik wybijany po drugiej stronie, poza numerem ramy.

Krok 7 Osłona na suport:
Ural miał zamontowany na miskach dekielek z tworzywa:


Krok 8 Bagażnik:
Ukraina w starszych modelach miała bagażnik wybijany z arkusza blachy malowany pos kolor ramy z "łapką" chromowaną/niklowaną:


Nowsze modele posiadały gięty z prętów malowany pos kolor ramy oraz "łapką" chromowaną/niklowaną:

*Często przy blaszce do której mocowano bagażnik i błotnik puszczały spawy i była ona ponownie dospawywana do ramy:



Ural posiadał gięty z rurki, 'łapka" również chromowana/niklowana:

*Istniały również bagażniki przednie, zaś liczbę "modeli" oraz samoróbek bagażników trudno by zliczyć.

Krok 9 Felgi:
W Ukrainie po bokach były "pikowane":


W Uralu znowu "kreskowane":

*Felgi w Ukrainie z uwagi na szybkie rdzewienie mogły zostac zmienione.

Krok 10 Kierownica:
Ukraina miała "jaskółkę":


Mocowane (w nowszych modelach) na charakterystycznym mostku "łezce":


Ural w starszych wersjach również posiadał "jaskółkę" choć trochę bardziej zagiętą:

*Warto zwrócić uwagę na charakterystyczne "odwrócenie" mostka, tak wychodziło to fabrycznie, było jednak często przez właścicieli montowane "po ludzku".



W późniejszych dostawał "koziołka":


Myśle, że po tak wyczerpującym poradniku nie będzie już problemów z ustaleniem "Ural czy Ukraina?". ]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=38247 Tue, 22 Dec 2015 19:57:50 +0100 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=38247
Zdjęcia: http://zapodaj.net/fd32d80e9a334.jpg.html
http://zapodaj.net/bb8e7bf6d9da0.jpg.html]]>
Zdjęcia: http://zapodaj.net/fd32d80e9a334.jpg.html
http://zapodaj.net/bb8e7bf6d9da0.jpg.html]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=37576 Fri, 30 Oct 2015 11:58:38 +0100 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=37576 z uwagi na to, że zabieram się za odnowę 3 kolejnych klasyków (Wagant, Rekord, Tylor) chciałbym prosić o poradę / wskazówki jakie klucze i narzędzia będą mi potrzebne. Nie chodzi oczywiście o klucze typu "płaska dziesiątka" ale o nietypowe narzędzia niezbędne np. do odkręcenia wolnobiegu z piasty, wyjęcia łożysk itp. Byłoby miło, gdybyście dołączyli zdjęcia nietypowych "patentów". Mam na stanie wszystkie "rometowe" klucze ale zakładam, że to nie wystarczy. Generalnie chodzi o komplet narzędzi pozwalający na rozebranie / złożenie roweru do ostatniej śrubki (z wyjątkiem zaplatania kół i rozbierania 3 - biegowego torpedo). Mówimy zarówno o rowerach turystycznych (Wigry / Jubilat / Traper / Wagant) jak i szosowych (Sport / Jaguar). Mam nadzieję, że takie wskazówki przydadzą się nie tylko mnie

Pozdrawiam]]> z uwagi na to, że zabieram się za odnowę 3 kolejnych klasyków (Wagant, Rekord, Tylor) chciałbym prosić o poradę / wskazówki jakie klucze i narzędzia będą mi potrzebne. Nie chodzi oczywiście o klucze typu "płaska dziesiątka" ale o nietypowe narzędzia niezbędne np. do odkręcenia wolnobiegu z piasty, wyjęcia łożysk itp. Byłoby miło, gdybyście dołączyli zdjęcia nietypowych "patentów". Mam na stanie wszystkie "rometowe" klucze ale zakładam, że to nie wystarczy. Generalnie chodzi o komplet narzędzi pozwalający na rozebranie / złożenie roweru do ostatniej śrubki (z wyjątkiem zaplatania kół i rozbierania 3 - biegowego torpedo). Mówimy zarówno o rowerach turystycznych (Wigry / Jubilat / Traper / Wagant) jak i szosowych (Sport / Jaguar). Mam nadzieję, że takie wskazówki przydadzą się nie tylko mnie

Pozdrawiam]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=36436 Sun, 02 Aug 2015 20:23:00 +0200 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=36436 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=35159 Fri, 29 May 2015 00:07:37 +0200 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=35159 Zaczynamy odnawianie części stalowych - w Rometach w 99% chromowanych (pozostały 1% to śrubki i nakrętki ). To się chwali oczywiście - nasz kochany producent szedł "na bogato". Problem w tym, że w zależności od stanu pracownika i wanny z elektrolitem oraz jakości samej stali efekt finalny był różny. Najlepiej widać to na obręczach kół. Jedne rdzewieją "jak złoto" niezależnie czy stały w stodole, czy w klimatyzowanym pomieszczeniu, inne w wilgotnej piwnicy po 10 latach wyglądają całkiem nieźle.

Z odnową elementów chromowanych znowu jest "dobrze i źle". Dobrze, bo wymagają mniej nakładu pracy jeśli rdza nie jest zbyt głęboka, źle bo jeśli wychodzą już "purchle" spod chromu to najczęściej skończy się kosztownym, ponownym chromowaniem.

Do odnawiania elementów chromowanych będzie nam potrzebna:

- pasta polerska (znowu Aluchrom się kłania)
- wata / wełna stalowa o oznaczeniu 000 (trzy zera)
- papier ścierny maksymalnie 2000 - ale używany "na sucho"

Tutaj zdjęcie korby przed polerowaniem (jak widać na zdjęciu rdza złapała też lekko aluminiowe "serce" i zębatki. W następnym poście wrzucę Wam wersję po polerowaniu, bo takiego nie znalazłem:

Przykład 1



Na zdjęciu widoczne są ślady rdzy względnie powierzchownej - korby są dość odporne na korozję ale nie wszystkie:

Przykład 2



Tutaj korozja "zjada" już stal aż miło.

Teraz informacje co z tym zrobić.

Przykład 1

Wełna stalowa - tutaj małe uzupełnienie / wyjaśnienie. Wełna stalowa używana jest przy wszelkich renowacjach materiałów stalowych - niklowanych, chromowanych, czasem aluminiowych (choć ja bym się nie odważył) lub drewnianych. W zależności od stopnia ścierania ma oznaczenie od 0 do 000 (zero, nie "o"). Trzy zera oznaczają najdrobniejszą / najmniej inwazyjną gradację. I jeśli ktoś mi w odpowiedzi napisze, że można ją dostać w każdym sklepie z materiałami budowlanymi, każę mu natychmiast wskazać taki sklep z zapewnieniem dostępności. Jeśli nie, zakupi ta osoba paczkę wełny w sklepie internetowym dla mnie na własny koszt !!!. Mieszkam w Krakowie i pierwszą paczkę wełny kupiłem osobiście w... Gliwicach ! To jest towar na wymarciu, nikt w dużych sklepach i marketach budowlanych tego nie zamawia. Można zamówić w kilku sklepach internetowych.

Wełna, w przeciwieństwie do innych materiałów ma jedną ogromną zaletę - formuje się do każdego kształtu polerowanej części. Wyczyścicie nią zarówno kierownicę jak i tarczę korbowodu. Początkowo używałem również bawełnianej tarczy polerskiej (tak jak w przypadku aluminium). Też "daje radę" ale jest bardziej czasochłonna (brak efektu ścierania samego krążka - to kawałek bawełny) i mniej bezpieczna od wełny stalowej.

Bierzemy wełnę, trochę pasty polerskiej i procedura ta sama jak przy polerowaniu aluminium - im więcej powtórzeń, tym lepszy efekt, nie liczy się siła. Powierzchowna rdza zejdzie bez problemu i ukaże się chrom w całej swojej okazałości. Tutaj efekt z innego roweru:



Przestrzegam przed używaniem cif-a i pochodnych jeśli nie chcecie mieć mikro rys - pasta typu Aluchrom między palce, a potem cif - porównajcie ziarna ścierne - dla mnie mleczko do czyszczenia jest porównywalne z papierem wodnym o gramaturze 1000 - 2000. Jak nie wierzycie, obejrzyjcie z bliska swoje krany w łazience, które na co dzień pewnie mleczkiem czyścicie ;-).

Przykład 2

Jeśli chodzi o silne ogniska rdzy (zdjęcie z "przykładu 2") - tutaj dwie możliwości - początkowo papier ścierny 1000 lub 2000 ale "na sucho", żeby pozbyć się rdzy na powierzchni, a potem procedura jak wyżej (czyli wełna + pasta). Musicie się jednak liczyć z tym, że otrzymacie "hybrydę" powierzchni chromowanej i stalowej (stal będzie ciemniejsza, prawie czarna i bardzo podatna na kolejną korozję). Ostatecznie pozostaje chromowanie całego elementu. I tutaj jedna uwaga: sprawdźcie koszty chromowania w kilku miejscach, zwłaszcza jeśli mieszkacie w dużym mieście. W Krakowie za chromowanie jednej obręczy koła 27" zażyczyli sobie 300 złotych !!! W Gorzowie Wielkopolskim za niklowanie stelaża siodła proponowano mi 20 złotych... Warto zapłacić za przesyłkę...

Powodzenia w pracach nad odnawianiem Waszych "składaków", "kóz" i "wyścigówek". Oczywiście zapraszam do uzupełniania i komentowania.

C.D.N.]]> Zaczynamy odnawianie części stalowych - w Rometach w 99% chromowanych (pozostały 1% to śrubki i nakrętki ). To się chwali oczywiście - nasz kochany producent szedł "na bogato". Problem w tym, że w zależności od stanu pracownika i wanny z elektrolitem oraz jakości samej stali efekt finalny był różny. Najlepiej widać to na obręczach kół. Jedne rdzewieją "jak złoto" niezależnie czy stały w stodole, czy w klimatyzowanym pomieszczeniu, inne w wilgotnej piwnicy po 10 latach wyglądają całkiem nieźle.

Z odnową elementów chromowanych znowu jest "dobrze i źle". Dobrze, bo wymagają mniej nakładu pracy jeśli rdza nie jest zbyt głęboka, źle bo jeśli wychodzą już "purchle" spod chromu to najczęściej skończy się kosztownym, ponownym chromowaniem.

Do odnawiania elementów chromowanych będzie nam potrzebna:

- pasta polerska (znowu Aluchrom się kłania)
- wata / wełna stalowa o oznaczeniu 000 (trzy zera)
- papier ścierny maksymalnie 2000 - ale używany "na sucho"

Tutaj zdjęcie korby przed polerowaniem (jak widać na zdjęciu rdza złapała też lekko aluminiowe "serce" i zębatki. W następnym poście wrzucę Wam wersję po polerowaniu, bo takiego nie znalazłem:

Przykład 1



Na zdjęciu widoczne są ślady rdzy względnie powierzchownej - korby są dość odporne na korozję ale nie wszystkie:

Przykład 2



Tutaj korozja "zjada" już stal aż miło.

Teraz informacje co z tym zrobić.

Przykład 1

Wełna stalowa - tutaj małe uzupełnienie / wyjaśnienie. Wełna stalowa używana jest przy wszelkich renowacjach materiałów stalowych - niklowanych, chromowanych, czasem aluminiowych (choć ja bym się nie odważył) lub drewnianych. W zależności od stopnia ścierania ma oznaczenie od 0 do 000 (zero, nie "o"). Trzy zera oznaczają najdrobniejszą / najmniej inwazyjną gradację. I jeśli ktoś mi w odpowiedzi napisze, że można ją dostać w każdym sklepie z materiałami budowlanymi, każę mu natychmiast wskazać taki sklep z zapewnieniem dostępności. Jeśli nie, zakupi ta osoba paczkę wełny w sklepie internetowym dla mnie na własny koszt !!!. Mieszkam w Krakowie i pierwszą paczkę wełny kupiłem osobiście w... Gliwicach ! To jest towar na wymarciu, nikt w dużych sklepach i marketach budowlanych tego nie zamawia. Można zamówić w kilku sklepach internetowych.

Wełna, w przeciwieństwie do innych materiałów ma jedną ogromną zaletę - formuje się do każdego kształtu polerowanej części. Wyczyścicie nią zarówno kierownicę jak i tarczę korbowodu. Początkowo używałem również bawełnianej tarczy polerskiej (tak jak w przypadku aluminium). Też "daje radę" ale jest bardziej czasochłonna (brak efektu ścierania samego krążka - to kawałek bawełny) i mniej bezpieczna od wełny stalowej.

Bierzemy wełnę, trochę pasty polerskiej i procedura ta sama jak przy polerowaniu aluminium - im więcej powtórzeń, tym lepszy efekt, nie liczy się siła. Powierzchowna rdza zejdzie bez problemu i ukaże się chrom w całej swojej okazałości. Tutaj efekt z innego roweru:



Przestrzegam przed używaniem cif-a i pochodnych jeśli nie chcecie mieć mikro rys - pasta typu Aluchrom między palce, a potem cif - porównajcie ziarna ścierne - dla mnie mleczko do czyszczenia jest porównywalne z papierem wodnym o gramaturze 1000 - 2000. Jak nie wierzycie, obejrzyjcie z bliska swoje krany w łazience, które na co dzień pewnie mleczkiem czyścicie ;-).

Przykład 2

Jeśli chodzi o silne ogniska rdzy (zdjęcie z "przykładu 2") - tutaj dwie możliwości - początkowo papier ścierny 1000 lub 2000 ale "na sucho", żeby pozbyć się rdzy na powierzchni, a potem procedura jak wyżej (czyli wełna + pasta). Musicie się jednak liczyć z tym, że otrzymacie "hybrydę" powierzchni chromowanej i stalowej (stal będzie ciemniejsza, prawie czarna i bardzo podatna na kolejną korozję). Ostatecznie pozostaje chromowanie całego elementu. I tutaj jedna uwaga: sprawdźcie koszty chromowania w kilku miejscach, zwłaszcza jeśli mieszkacie w dużym mieście. W Krakowie za chromowanie jednej obręczy koła 27" zażyczyli sobie 300 złotych !!! W Gorzowie Wielkopolskim za niklowanie stelaża siodła proponowano mi 20 złotych... Warto zapłacić za przesyłkę...

Powodzenia w pracach nad odnawianiem Waszych "składaków", "kóz" i "wyścigówek". Oczywiście zapraszam do uzupełniania i komentowania.

C.D.N.]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=35136 Thu, 28 May 2015 01:41:08 +0200 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=35136 . Na początek krótka lista z czym aluminiowym możecie się spotkać w poszczególnych typach rowerów:

1. Rowery sportowe

- piasty
- obręcze kół
- kierownice "baranki"
- mostki
- klamki hamulców
- szczęki hamulcowe
- przerzutki przednie (Romet, Favorit) - tu uwaga: obudowa alu, prowadnica stalowa chromowana
- zębatki korbowodu ("blaty" i "serce", sama korba była zawsze stalowa).

2. Rowery użytkowe i turystyczne:

- błotniki
- piasty (rzadko ale mogą się zdarzyć)
- obręcze kół - j.w.

Jak wynika z powyższego zestawienia (o ile czegoś nie pominąłem), z aluminium spotkacie się raczej w rowerach szosowych (miały być lżejsze). Nasze kochane "składaki" i "kozy" były wykonane z solidnej , pochromowanej lub lakierowanej stali...

Aluminium oczywiście potencjalnie nie rdzewieje (bardzo ) ale długi postój w piwnicy lub na strychu może spowodować drobny, rudy nalot. Na szczęście to zawsze tylko powierzchniowa sprawa i nie ma się czym przejmować. Zaletą, a jednocześnie wadą aluminium jest jego "miękkość". Daje się wypolerować "na lustro" ale z drugiej strony jest bardzo podatne na najmniejsze zarysowania. I wierzcie mi, jak weźmiecie do ręki aluminiową część, nie martwcie się grubymi sznytami i zarysowaniami. Najgorsze są mikro rysy spowodowane piaskiem i podobnymi czynnikami. Ale o tym za chwilę.

Ponieważ nie mam zdjęć pokazujących wszystkich elementów "przed i po", pokażę poszczególne fazy prac na kilku przykładach. Potrzebne nam będą:

- papiery wodne o gramaturze 400, 600, 1000, 2000, 2500, 3000 (ja takich używałem i było ok.)
- pasta polerska (najtańsza i moim zdaniem najlepsza K2 Aluchrom i Tempo)
- dużo szmatek (najlepiej z mikrofibry)
- krążek polerski na wiertarkę - bawełniany (takie krążki materiału nabite na trzpień) - zapomnijcie o wszelkiego rodzaju trzpieniach i krążkach filcowych - jak Wam przyjdzie polerować piastę albo klamkę dojdziecie do wniosku, że albo potrzebujecie ich 12 (każdy innej średnicy i kształtu, żeby dotrzeć do każdego fragmentu części) albo... kupicie krążek bawełniany . Nie mylić z krążkami do polerowania karoserii (te "futerkowe").

Zaczynamy od takiego stanu:



Czyli najlepiej nie jest... . Największe ubytki materiału drzemy papierem 400 - 600, w zależności od stopnia zagłębienia. I tu ważna sprawa o której wspomniałem wyżej - mikro ryski spowodowane piaskiem. Obejrzyjcie dokładnie część pod światło po przeszlifowaniu papierami 400 - 600 nie powinno być nic poza widocznymi "pociągnięciami" ścierniwa. Jak przegapicie, to po przeszlifowaniu wszystkimi papierami i polerce taka mikrorysa wyjdzie w pełnej okazałości i zepsuje wątrobę, bo np. 3 dni pracy poszło w plecy .

Dalej następne gradacje papieru czyli 1000 itd. aż do 3000. Każdy kolejny papier wygładza poprzednie i powinno być ok. Pamiętajcie nie liczy się siła, tylko ilość powtórzeń !!! I po zakończeniu szlifowania daną gradacją część trzeba wypłukać i wytrzeć (stąd dużo szmatek). Na koniec powinniście mieć mniej więcej taki efekt:



No i teraz już sama przyjemność czyli polerka wiertarką ale tu kilka uwag:

- metody dwie czyli: albo część w imadło i wiertarka w rękę albo na odwrót - ja polecam 2 metodę (większe pole manewru)
- maseczka na twarz i okulary - wdychane drobiny aluminium mogą zatruć organizm, a jakiś paproch wpadnie do oka - Tu nie ma żartów !!!
- polecam rękawiczki cienkie lateksowe - nie będziecie mieli brudnych rąk i w razie czego nie "porwą" dłoni - Tu nie ma żartów !!!
- pastę polerską nakładajcie na krążek, nie na część (chyba, że mowa o dużych powierzchniach np. obręcze lub kierownica)
- trzymajcie część bardzo mocno w dłoniach jeśli to wiertarka jest w imadle i uważajcie jak ją przykładacie - pasta po jakimś czasie oblepia tarczę tworząc ścierną maź - to zwiększa tarcie i powoduje, że wam wyrwie część z ręki. W najlepszym wypadku czeka was praca od nowa (tak miałem z mostkiem ) albo część spowoduje uszkodzenia ciała (tak miałem z zębatką ) - Tu nie ma żartów !!!

Wybaczcie te "boldy" powyżej ale to naprawdę ważne !!!

Aluchrom spowoduje "magię" w postaci takiego efektu:



A Tempo powinna doprowadzić do stanu niemal idealnego (niestety nie mam zdjęcia klamki po ostatecznym polerowaniu, w zamian mam piastę, która pokazuje efekt finalny):



Napisałem "niemal idealnego", bo jak spojrzycie pod światło albo zrobicie zdjęcie aparatem z lampą błyskową, zobaczycie NANO ryski, które mnie osobiście doprowadzają do szału ale na nie już nic nie poradzę. Ostatnia pasta to jednak też mikstura z elementem ściernym choć już bardzo drobnym ale jednak... I dochodzimy do cif-a - weźcie go w palce i potrzyjcie; potem to samo zróbcie z pastą Tempo. Komentować nie muszę...

Wszystkie powyższe czynności zajmują mnóstwo czasu. Mnie polerowanie jednej piasty zajęło 3 dni - licząc po 3 - 5 godzin dziennie !!! I tego nie da się przyspieszyć jeśli część ma być rzeczywiście dobrze zrobiona. Nie ma "magicznych" płynów ani past...

Na koniec ostatnia uwaga - wskazane przeze mnie preparaty to nie żadna kryptoreklama; w ciągu ostatnich 4 miesięcy przetestowałem ich kilka. Wyszło na to, że najtańsze jest najlepsze . No i oczywiście jeśli ktoś chce coś dodać - zapraszam do komentowania.

C.D.N.

Pozdrawiam]]> . Na początek krótka lista z czym aluminiowym możecie się spotkać w poszczególnych typach rowerów:

1. Rowery sportowe

- piasty
- obręcze kół
- kierownice "baranki"
- mostki
- klamki hamulców
- szczęki hamulcowe
- przerzutki przednie (Romet, Favorit) - tu uwaga: obudowa alu, prowadnica stalowa chromowana
- zębatki korbowodu ("blaty" i "serce", sama korba była zawsze stalowa).

2. Rowery użytkowe i turystyczne:

- błotniki
- piasty (rzadko ale mogą się zdarzyć)
- obręcze kół - j.w.

Jak wynika z powyższego zestawienia (o ile czegoś nie pominąłem), z aluminium spotkacie się raczej w rowerach szosowych (miały być lżejsze). Nasze kochane "składaki" i "kozy" były wykonane z solidnej , pochromowanej lub lakierowanej stali...

Aluminium oczywiście potencjalnie nie rdzewieje (bardzo ) ale długi postój w piwnicy lub na strychu może spowodować drobny, rudy nalot. Na szczęście to zawsze tylko powierzchniowa sprawa i nie ma się czym przejmować. Zaletą, a jednocześnie wadą aluminium jest jego "miękkość". Daje się wypolerować "na lustro" ale z drugiej strony jest bardzo podatne na najmniejsze zarysowania. I wierzcie mi, jak weźmiecie do ręki aluminiową część, nie martwcie się grubymi sznytami i zarysowaniami. Najgorsze są mikro rysy spowodowane piaskiem i podobnymi czynnikami. Ale o tym za chwilę.

Ponieważ nie mam zdjęć pokazujących wszystkich elementów "przed i po", pokażę poszczególne fazy prac na kilku przykładach. Potrzebne nam będą:

- papiery wodne o gramaturze 400, 600, 1000, 2000, 2500, 3000 (ja takich używałem i było ok.)
- pasta polerska (najtańsza i moim zdaniem najlepsza K2 Aluchrom i Tempo)
- dużo szmatek (najlepiej z mikrofibry)
- krążek polerski na wiertarkę - bawełniany (takie krążki materiału nabite na trzpień) - zapomnijcie o wszelkiego rodzaju trzpieniach i krążkach filcowych - jak Wam przyjdzie polerować piastę albo klamkę dojdziecie do wniosku, że albo potrzebujecie ich 12 (każdy innej średnicy i kształtu, żeby dotrzeć do każdego fragmentu części) albo... kupicie krążek bawełniany . Nie mylić z krążkami do polerowania karoserii (te "futerkowe").

Zaczynamy od takiego stanu:



Czyli najlepiej nie jest... . Największe ubytki materiału drzemy papierem 400 - 600, w zależności od stopnia zagłębienia. I tu ważna sprawa o której wspomniałem wyżej - mikro ryski spowodowane piaskiem. Obejrzyjcie dokładnie część pod światło po przeszlifowaniu papierami 400 - 600 nie powinno być nic poza widocznymi "pociągnięciami" ścierniwa. Jak przegapicie, to po przeszlifowaniu wszystkimi papierami i polerce taka mikrorysa wyjdzie w pełnej okazałości i zepsuje wątrobę, bo np. 3 dni pracy poszło w plecy .

Dalej następne gradacje papieru czyli 1000 itd. aż do 3000. Każdy kolejny papier wygładza poprzednie i powinno być ok. Pamiętajcie nie liczy się siła, tylko ilość powtórzeń !!! I po zakończeniu szlifowania daną gradacją część trzeba wypłukać i wytrzeć (stąd dużo szmatek). Na koniec powinniście mieć mniej więcej taki efekt:



No i teraz już sama przyjemność czyli polerka wiertarką ale tu kilka uwag:

- metody dwie czyli: albo część w imadło i wiertarka w rękę albo na odwrót - ja polecam 2 metodę (większe pole manewru)
- maseczka na twarz i okulary - wdychane drobiny aluminium mogą zatruć organizm, a jakiś paproch wpadnie do oka - Tu nie ma żartów !!!
- polecam rękawiczki cienkie lateksowe - nie będziecie mieli brudnych rąk i w razie czego nie "porwą" dłoni - Tu nie ma żartów !!!
- pastę polerską nakładajcie na krążek, nie na część (chyba, że mowa o dużych powierzchniach np. obręcze lub kierownica)
- trzymajcie część bardzo mocno w dłoniach jeśli to wiertarka jest w imadle i uważajcie jak ją przykładacie - pasta po jakimś czasie oblepia tarczę tworząc ścierną maź - to zwiększa tarcie i powoduje, że wam wyrwie część z ręki. W najlepszym wypadku czeka was praca od nowa (tak miałem z mostkiem ) albo część spowoduje uszkodzenia ciała (tak miałem z zębatką ) - Tu nie ma żartów !!!

Wybaczcie te "boldy" powyżej ale to naprawdę ważne !!!

Aluchrom spowoduje "magię" w postaci takiego efektu:



A Tempo powinna doprowadzić do stanu niemal idealnego (niestety nie mam zdjęcia klamki po ostatecznym polerowaniu, w zamian mam piastę, która pokazuje efekt finalny):



Napisałem "niemal idealnego", bo jak spojrzycie pod światło albo zrobicie zdjęcie aparatem z lampą błyskową, zobaczycie NANO ryski, które mnie osobiście doprowadzają do szału ale na nie już nic nie poradzę. Ostatnia pasta to jednak też mikstura z elementem ściernym choć już bardzo drobnym ale jednak... I dochodzimy do cif-a - weźcie go w palce i potrzyjcie; potem to samo zróbcie z pastą Tempo. Komentować nie muszę...

Wszystkie powyższe czynności zajmują mnóstwo czasu. Mnie polerowanie jednej piasty zajęło 3 dni - licząc po 3 - 5 godzin dziennie !!! I tego nie da się przyspieszyć jeśli część ma być rzeczywiście dobrze zrobiona. Nie ma "magicznych" płynów ani past...

Na koniec ostatnia uwaga - wskazane przeze mnie preparaty to nie żadna kryptoreklama; w ciągu ostatnich 4 miesięcy przetestowałem ich kilka. Wyszło na to, że najtańsze jest najlepsze . No i oczywiście jeśli ktoś chce coś dodać - zapraszam do komentowania.

C.D.N.

Pozdrawiam]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=35133 Wed, 27 May 2015 23:41:21 +0200 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=35133 Moje prace nad Sportem skłoniły mnie do podzielenia się swoim doświadczeniem na temat odnawiania poszczególnych części rowerowych. W necie porad jest wiele, zazwyczaj sprowadzają się do hasła "weź cif-a, szmatkę i będzie ok.". Postaram się opisać temat szczegółowo z podziałem na poszczególne elementy. Nie ukrywam, opisane tu sposoby nie są autorskie (też korzystałem z wujka googla) ale sprawdzone na własnej skórze. No i będą w jednym miejscu. Na koniec ostatnia uwaga - przy okazji prac nad rowerem odkryłem w sobie pedanta, więc opisywane czynności są raczej pracochłonne i dla cierpliwych. Na ile czas pozwoli będę dodawał kolejne wątki, zapraszam również do komentowania / prostowania lub uzupełniania o własne patenty. Proszę również w tym wątku ("Wstęp") o sugestie, jakie elementy / zagadnienia powinny się jeszcze znaleźć, a jeśli ktoś chce dodać własny poradnik związany z odnawianiem, proszę go tytułować jak ten (czyli np. "Odnawianie części rowerowych - Rama"), będzie się trzymało tematu (pisałem, że włączył mi się "pedant" - tylko mi nie mylić, ja żonę mam ).

I na koniec jedna uwaga - moje porady będą bardzo "łopatologiczne" i większości stałych członków tego forum wydadzą się oczywiste. Są one dedykowane osobom zaczynającym przygodę ze swoim Wigrusem czy Wagantem kupionym za 2 dychy na złomie lub znalezionym u babci na strychu. A wierzcie mi, byłem na takim etapie 4 miesiące temu i musiałem spędzić w necie i piwnicy długie godziny, żeby dojść do "takich wniosków". No to lecimy...]]> Moje prace nad Sportem skłoniły mnie do podzielenia się swoim doświadczeniem na temat odnawiania poszczególnych części rowerowych. W necie porad jest wiele, zazwyczaj sprowadzają się do hasła "weź cif-a, szmatkę i będzie ok.". Postaram się opisać temat szczegółowo z podziałem na poszczególne elementy. Nie ukrywam, opisane tu sposoby nie są autorskie (też korzystałem z wujka googla) ale sprawdzone na własnej skórze. No i będą w jednym miejscu. Na koniec ostatnia uwaga - przy okazji prac nad rowerem odkryłem w sobie pedanta, więc opisywane czynności są raczej pracochłonne i dla cierpliwych. Na ile czas pozwoli będę dodawał kolejne wątki, zapraszam również do komentowania / prostowania lub uzupełniania o własne patenty. Proszę również w tym wątku ("Wstęp") o sugestie, jakie elementy / zagadnienia powinny się jeszcze znaleźć, a jeśli ktoś chce dodać własny poradnik związany z odnawianiem, proszę go tytułować jak ten (czyli np. "Odnawianie części rowerowych - Rama"), będzie się trzymało tematu (pisałem, że włączył mi się "pedant" - tylko mi nie mylić, ja żonę mam ).

I na koniec jedna uwaga - moje porady będą bardzo "łopatologiczne" i większości stałych członków tego forum wydadzą się oczywiste. Są one dedykowane osobom zaczynającym przygodę ze swoim Wigrusem czy Wagantem kupionym za 2 dychy na złomie lub znalezionym u babci na strychu. A wierzcie mi, byłem na takim etapie 4 miesiące temu i musiałem spędzić w necie i piwnicy długie godziny, żeby dojść do "takich wniosków". No to lecimy...]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=34965 Wed, 20 May 2015 01:47:01 +0200 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=34965 mam w swoim Tylorze piastę Shimano z 3-biegową przekładnią (rower '84). Jest w dobrym stanie ale cała była pokryta mieszanką zaschłego smaru i piasku. Zakładam, że jej rozebranie i czyszczenie to nie to samo co w przypadku zwykłego torpeda. A zatem oddać w ręce fachowca czy możecie podrzucić jakieś rady ? Podobnego wątku nie znalazłem...
Z góry dziękuję za pomoc.]]> mam w swoim Tylorze piastę Shimano z 3-biegową przekładnią (rower '84). Jest w dobrym stanie ale cała była pokryta mieszanką zaschłego smaru i piasku. Zakładam, że jej rozebranie i czyszczenie to nie to samo co w przypadku zwykłego torpeda. A zatem oddać w ręce fachowca czy możecie podrzucić jakieś rady ? Podobnego wątku nie znalazłem...
Z góry dziękuję za pomoc.]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=34024 Wed, 08 Apr 2015 00:23:40 +0200 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=34024 jestem w trakcie odnawiania Rometa Sport. Udało mi się kupić nowe siodło, prawdopodobnie z Huragana, poniżej link do galerii:

Siodło Romet

Nigdy nie zostało użyte, jeszcze nigdy nie zanitowane. Nie ukrywam, pytałem na innych forach, dostałem kilkanaście "super rad", począwszy od pasty Kiwi a skończywszy na pełnej operacji renowacyjnej z użyciem mydła, papieru ściernego, szpachli i lakieru do skór...Żeby uporządkować temat ujmę to tak:

1. Czy muszę je myć - szare mydło, ciepła woda itp. Boję się, że po takim zabiegu będę musiał wykonać 14 kolejnych...

2. Czy spękana warstwa widoczna na moich zdjęciach to lakier czy lico? I czy w tej sytuacji nie wystarczy samo nawilżenie środkiem dedykowanym do skór (tutaj proszę o sugestie jakim) ? Wiem, że po takim zabiegu spękania nie znikną; zależy mi tylko na tym, żeby "zmiękło" i nie było kolejnych, większych pęknięć. Szczerze mówiąc nie chcę się ubierać w szlifowanie, szpachlowanie i lakierowanie. I nie chodzi o to ile na to siodełko wydałem ani że to ogrom pracy. Problem w tym, że prawdopodobnie już nigdy nie kupię nowego, 40-letniego egzemplarza z fabryki, z nie chcę go zepsuć...

3. W jakim momencie wykonać nitowanie i zamontować naciąg siodła ? Po nawilżeniu, kiedy skóra zmięknie ? Mam trochę odczekać ? Z tego co czytałem, naciąg służył właśnie do tego - nowe siodło z czasem "flaczało" i była potrzeba mocniejszego naciągnięcia na stelaż. A jak to wygląda u mnie ? Po nawilżeniu, schnąc nie będzie miękło, tylko wracało do obecnej formy (prawie skorupa). Jakie to może mieć później skutki, a zatem dziurawić przed nawilżeniem czy po ?

4. Ponawiam pytanie o kogoś sprytnego, komu mogę powierzyć pierwsze nitowanie tego siodła (Kraków i okolice). Zakładam, że w serwisach molochów ze sprzętem sportowym zawołaliby ochronę, gdybym przyszedł z moją "padliną". Jeśli nie macie sprawdzonego miejsca w moim mieście (a zakładam, że wielu "nitowników od siodełek rowerowych" nie ma), podpowiedzcie proszę, kto się do tego nada ? Kaletnik, spec od końskich siodeł, rzeczywiście niezły spec od starych rowerów ?

Bardzo przepraszam za rozległy elaborat, ale bardzo mi zależy na tym, żeby nie zepsuć tego siodła. Co do punktu czwartego - jeśli znacie kogoś, kto wykonałby całość od a-z (przywrócenie do stanu używalności + nitowanie i naciąg)) to również będę wdzięczny za wskazówki. Nie chodzi mi o miganie się od pracy, tylko nie chcę robić na tym siodełku eksperymentów. No i jak zwykle, z góry dziękuję za pomoc.

Pozdrawiam]]> jestem w trakcie odnawiania Rometa Sport. Udało mi się kupić nowe siodło, prawdopodobnie z Huragana, poniżej link do galerii:

Siodło Romet

Nigdy nie zostało użyte, jeszcze nigdy nie zanitowane. Nie ukrywam, pytałem na innych forach, dostałem kilkanaście "super rad", począwszy od pasty Kiwi a skończywszy na pełnej operacji renowacyjnej z użyciem mydła, papieru ściernego, szpachli i lakieru do skór...Żeby uporządkować temat ujmę to tak:

1. Czy muszę je myć - szare mydło, ciepła woda itp. Boję się, że po takim zabiegu będę musiał wykonać 14 kolejnych...

2. Czy spękana warstwa widoczna na moich zdjęciach to lakier czy lico? I czy w tej sytuacji nie wystarczy samo nawilżenie środkiem dedykowanym do skór (tutaj proszę o sugestie jakim) ? Wiem, że po takim zabiegu spękania nie znikną; zależy mi tylko na tym, żeby "zmiękło" i nie było kolejnych, większych pęknięć. Szczerze mówiąc nie chcę się ubierać w szlifowanie, szpachlowanie i lakierowanie. I nie chodzi o to ile na to siodełko wydałem ani że to ogrom pracy. Problem w tym, że prawdopodobnie już nigdy nie kupię nowego, 40-letniego egzemplarza z fabryki, z nie chcę go zepsuć...

3. W jakim momencie wykonać nitowanie i zamontować naciąg siodła ? Po nawilżeniu, kiedy skóra zmięknie ? Mam trochę odczekać ? Z tego co czytałem, naciąg służył właśnie do tego - nowe siodło z czasem "flaczało" i była potrzeba mocniejszego naciągnięcia na stelaż. A jak to wygląda u mnie ? Po nawilżeniu, schnąc nie będzie miękło, tylko wracało do obecnej formy (prawie skorupa). Jakie to może mieć później skutki, a zatem dziurawić przed nawilżeniem czy po ?

4. Ponawiam pytanie o kogoś sprytnego, komu mogę powierzyć pierwsze nitowanie tego siodła (Kraków i okolice). Zakładam, że w serwisach molochów ze sprzętem sportowym zawołaliby ochronę, gdybym przyszedł z moją "padliną". Jeśli nie macie sprawdzonego miejsca w moim mieście (a zakładam, że wielu "nitowników od siodełek rowerowych" nie ma), podpowiedzcie proszę, kto się do tego nada ? Kaletnik, spec od końskich siodeł, rzeczywiście niezły spec od starych rowerów ?

Bardzo przepraszam za rozległy elaborat, ale bardzo mi zależy na tym, żeby nie zepsuć tego siodła. Co do punktu czwartego - jeśli znacie kogoś, kto wykonałby całość od a-z (przywrócenie do stanu używalności + nitowanie i naciąg)) to również będę wdzięczny za wskazówki. Nie chodzi mi o miganie się od pracy, tylko nie chcę robić na tym siodełku eksperymentów. No i jak zwykle, z góry dziękuję za pomoc.

Pozdrawiam]]> https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=32970 Fri, 27 Feb 2015 14:56:50 +0100 https://www.chlopcyrometowcy.pl/showthread.php?tid=32970 1. Metka przyczepiona do roweru:

2. Karta gwarancyjna:

Instrukcja obsługi:
]]> 1. Metka przyczepiona do roweru:

2. Karta gwarancyjna:

Instrukcja obsługi:
]]>